De Chinese Trouwceremonie

Ook hier zijn weer talloze varianten te vinden en daarbij zijn de ceremonies doorgaans vrij complex. China is een erg groot land en door de eeuwen heen zijn er door de etnische migratie in Azië veel regionale en culturele verschillen ontstaan. De onderstaande lijst kun je dus het best gebruiken als je het leuk vindt om Chinese elementen in je bruiloft te hebben, bijvoorbeeld als jij of je partners Chinese voorouders hebt.


Opvallend bij deze chinese ceremonie is de rol die de ouders hebben bij de voorbereidingen en de bijna zakelijke benadering van het huwelijk. Het huwelijk is bedoeld om de familielijn voort te zetten en een formele band tussen de twee families te bekrachtigen. De basis bij een Chinese ceremonie vormen de drie brieven en de zes etiquetteregels. Dit is een zeer formeel verhaal en het gebeurt zelden dat alles nauwgezet gevolgd wordt. Samengevat gaat de bruiloft ongeveer als volgt.

Het initiatief ligt bij de ouders van de bruidegom, die door een bemiddellaar contact laat opnemen met de ouders van de bruid en die hun interesse voor een huwelijk met hun zoon moet trekken. Bij dit contact worden cadeautjes aangeboden. Wanneer de ouders van de bruid geïnteresseerd zijn in een bruiloft geven zij de bemiddelaar de geboortedag en tijd van hun dochter in documentvorm mee. Na ontvangst wordt document door de ouders van de bruidegom drie dagen op het familiealtaar gelegd en als er in die drie dagen geen slechte voortekens zijn (ruzie, financiële tegenslag etc.) dan sturen ze de geboortedata van het stel naar een waarzegster die beslist of het paar een goede match is. Is de uitkomst gunstig, dan zal binnen de familie van de bruid hetzelfde ritueel herhaald worden. Pas als beide partijen tevreden zijn, zullen de wederzijdse ouders elkaar ontmoeten en met elkaar bespreken of de sociale positie, opleiding e.d. ook matchen en na een goede afloop kan sprake zijn van een verloving.

Er volgen nog meer onderhandelingen over o.a. de bruidsschat en er worden nog meer formele cadeaus uitgewisseld. Buiten geld schenken de ouders van de bruidegom het aanstaande stel ook de cha-li (thee cadeaus), zo genoemd omdat thee een wezenlijk deel van de cadeaus vormt. Maar ook de Draken (mannelijk) en Feniks (vrouwelijk) bruidstaartjes horen tot deze cadeautjes. De bruidstaartjes worden door de ouders van de bruid binnen de familie (volgens strenge normen) verdeeld en vormen daarmee eigenlijk een soort aankondiging van en uitnodiging voor het voorgenomen huwelijk.

Met het accepteren van de cadeaus, hebben de ouders van de bruid hun dochter definitief aan de familie van de bruidegom “verpand”. In dit stadium hebben de bruid en bruidegom elkaar vaak nog niet eens ontmoet. Het is gebruikelijk dat de ouders van de bruid daarna ook nog cadeaus naar de ouders van de bruidegom sturen, vaak hebben deze cadeaus een praktisch karakter. De verloving (die minimaal en jaar duurt) wordt als bindend beschouwd en kan alleen worden verbroken als beide families het contract ontbinden (en gaat ook bij dood van één van beide partners door!). Het belang van het huwelijk dat volgt op de verloving is dus lang niet zo groot meer als in West-Europa. De trouwdatum wordt vastgesteld door een waarzegster (Feng-Shui), op basis van de Chinese almanak en de geboortedata van het paar.
 
Vlak voor de bruiloft vertrekt de bruid naar een afgezonderde ruimte met een aantal van haar meest dierbare vriendinnen. In die periode worden door de vrouwen klaagliederen gezongen en gerouwd om het vertrek van de bruid uit haar familie. Er wordt gemopperd op de bemiddelaar, de familie van de bruidegom en zelfs op haar eigen familie. Al met al een aparte manier van voorbereiding.

De bruidegom installeert een dag voor de bruiloft het nieuwe huwelijksbed in hun huis of vertrek, ook dit is een rituele handeling. Om geluk af te dwingen wordt bij de installatie een “geluks”persoon gevraagd die zelf heel gelukkig is (vaak iemand met veel kinderen) om mee te helpen. De installatie houdt niet meer in dan het (ver)plaatsen van het nieuwe bed. Er worden kinderen uitgenodigd en het bed wordt bezaaid met dadels, lotuszaad, pinda’s, sinaasappels en ander fruit, dit alles om vooral geluk te hebben met het zorgen voor veel nageslacht. De kinderen storten zich vervolgend vol overgave op hetgeen ze op het bed vinden en dat vormt op zichzelf al een deel van de feestvreugde.

Op de trouwdag voert de kleur rood de boventoon (kleding en aankleding), een kleur die voor geluk staat. Na het badritueel van de bruid, volgt volgends de oude traditie een ritueel waarin het haar van de bruid voor het eerst op de “volwassen manier” wordt opgestoken. Vervolgens krijgt zij een rode shawl of gordijn van linten voor haar gezicht en wacht op de bruidegom. Voor de bruidegom is er voor zijn vertrek nog een “capping ritual” waarin hij al knielend in zijn ouderlijk huis een speciaal hoofddeksel opgelegd krijgt door zijn vader.

De bruidegom haalt vervolgens de bruid bij haar ouderlijk huis op.

Hij moet daar “onderhandelen” met de bruidsmeisjes voor hij zijn bruid meekrijgt en wordt gedwongen allerlei grappige dingen voor hen te doen.

Er wordt door het paar thee geschonken voor de ouders van de bruid en daarna vertrekt het paar naar het huis van de bruidgom. Eenmaal daar serveren ze thee aan de ouders van de bruidegom en oudere familieleden. Daarna vertrekken ze naar de kerk of een administratiekantoor om het huwelijk te registreren.

Tot slot volgt het huwelijksmaal, misschien wel het belangrijkste deel van de bruiloft. Er worden 12 gangen geserveerd, waarmee de familie(s) vrienden en familie willen bedanken voor hun vriendschap in de voorgaande jaren.

Suzanne Bolding