Het huwelijk is in de islam de enige relatie die toegestaan is tussen mannen en vrouwen. De profeet Mohammed zegt dat hiermee de helft van het geloof al is uitgevoerd. Het doel is om een familie te stichten. De islam hecht daarom veel waarde aan trouwen. Het is dan ook een heilige en belangrijke ceremonie.
Een islamitische man mag met een vrouw van een ander geloof trouwen. Islamitische vrouwen mogen dat niet.
Het huwelijk
De islam beschouwt het huwelijk niet alleen als een relatie tussen man en vrouw. Het wordt gezien als een instituut dat een grote invloed heeft op de structuur van de staat. Het huwelijk staat voor familie, en familie maakt onderdeel uit van de maatschappij. Kinderen kunnen zich in een gezin bovendien beter ontwikkelen.
Voorwaarden
Voordat er een huwelijk gesloten kan worden, moet er voldaan worden aan de volgende voorwaarden:
- Zowel bruid als bruidegom moeten met hun huwelijk instemmen
- De voogd van de bruid moet met het huwelijk instemmen
- Er moeten minimaal 2 getuigen aanwezig zijn
- Er moet een overeenkomst bestaan over de hoogte van de bruidsschat die de bruidegom aan zijn bruid geeft
Drie stadia
Het huwelijk wordt over het algemeen in drie stadia voltrokken. Er wordt een huwelijksovereenkomst ('nikaah') tussen beide partijen gemaakt, gevolgd door een verloving en de bruiloft.
Verloving
Bij de islam gaat er een verloving aan de bruiloft vooraf. De man kan persoonlijk een aanzoek aan het meisje zelf doen of via de ouders kenbaar maken dat hij wil trouwen. De 'wali' (een man die de belangen van de bruid beschermt) moet toestemming geven voor het huwelijk en moet ook aanwezig zijn samen met de twee getuigen.
De huwelijksbelofte wordt door een verloving versterkt. Er worden een ring en cadeaus met een symbolische waarde gegeven.
Bruiloft
Er wordt een huwelijksakte opgemaakt waarin staat dat de man en vrouw trouwen. In de akte staat ook de bruidsschat vermeld. Deze bestaat bijvoorbeeld uit geld. Zo wordt de vrouw beschermd bij een eventuele scheiding.
Het huwelijk wordt voltrokken door een imam. Er worden een aantal lezingen uit de Koran gehouden en er moeten mannelijke getuigen aanwezig zijn.
Deze vragen bruid en bruidegom nog een keer nadrukkelijk of ze getrouwd willen worden. De gasten heffen na het jawoord hun handen om hun zegen over het huwelijk te geven. Hierna is het tijd voor het feest.
De familie van de bruidegom verzorgt meestal het feest. Er worden traditionele kleren en sieraden gedragen, geschenken gegeven en een grote maaltijd gehouden.
Om de bruid tegemoet te komen geeft de schoonmoeder de bruid een mandje met graan en suiker. Tijdens de bruiloft gooit de bruid handjes suiker en graan naar vrijgezelle meisjes. De vrouwen proberen het te vangen en eten het vervolgens op.
Marokkaanse bruiloft
In Marokko kan een bruiloft er als volgt uitzien:
Hamam
Vijf dagen voor de bruiloft gaat de bruid, vergezeld door vrouwen uit de familie en eventueel ook buurvrouwen, naar de hamam. Bij deze ceremonie wordt de bruid gewassen.
Dag 1: Gescheiden feest
De eerste dag vindt gescheiden plaats. Er is een feest voor alle mannen bij de man thuis en voor alle vrouwen bij de vrouw thuis.
De bruidegom
De bruidegom draagt een witte 'djellaba' met daarover een witte 'serham'. Dit is een soort cape met daaronder platte puntschoenen. Om de pink krijgt hij een touwtje met daar doorheen een zilveren muntstuk. De bruidegom wordt stap voor stap naar buiten geleid. De vrouwen schreeuwen ‘joejoejoejoe’-kreten en de mannen zingen de 'arazik'. Dit wordt in sommige families zeven keer herhaald. In andere families kan het ook een keer zijn. Daarna krijgt de bruidegom henna rond zijn pink.
De bruid
De bruid draagt een wit kleed met daaronder witte muiltjes. Wit staat voor reinheid. Haar haar draagt ze los met een scheiding en om haar hoofd wordt een zilver muntstukje aan een touwtje gehangen. Daaroverheen wordt een kort hoofddoekje bevestigd. Tenslotte krijgt de bruid een lange sluier, 'rejza' genoemd, over haar hoofd en gezicht. Vroeger werd dit gebruikt zodat de mensen haar niet zouden zien huilen bij het aanbrengen van de henna.
Traditiegetrouw draagt de bruid op de henna-avond geen make-up, al is dit is niet meer in elke familie van toepassing.
Dag 2: De officiële trouwdag
De bruid draagt een gewone bruidsjurk. Er worden foto’s gemaakt van haar en haar aanstaande man. Vervolgens gaan ze naar de feestlocatie toe waar de bruid begeleid door traditionele zang en muziek wordt getoond aan de gasten.
Dit ritueel herhaalt zich in sommige families meerdere malen. Elke keer draagt de bruid een andere jurk. De gedachte hierachter is hoe meer jurken de bruid draagt, hoe groter de bruidsschat. De jurken zijn recht, rijkelijk versierd en worden met een riem getailleerd.
Aan het einde van de dag draagt de bruid dezelfde jurk die ze ook aan het begin van de dag aan had. Op dat moment worden de ringen uitgewisseld. Aan het bruidspaar wordt een aantal vragen gesteld, waaronder de vraag of de bruid een bruidsschat heeft ontvangen. Bij het sluiten van het huwelijk moet de vader van de bruid aanwezig te zijn. Zonder toestemming mag er namelijk niet getrouwd worden.
Bruidsschat
Een bruidsschat is verplicht bij een Marokkaanse bruiloft. Het geld dient de bruid aan zichzelf te besteden. Een bruidsschat is een teken van de bruidegom dat hij zijn bruid zelfstandigheid geeft.
Feest
Na het uitwisselen van de ringen snijdt het kersverse bruidspaar de bruidstaart aan. Er worden melk en dadels gegeven. Dit staat namelijk voor reinheid, maagdelijkheid en vruchtbaarheid. De rest van de avond staat in het teken van feest met traditionele muziek, hapjes en drankjes.
Er mag niet uitgehuwelijkt worden. Dit is al vele jaren door de wet verboden.
Dag 3: Verhuizing
Op de laatste dag van de bruiloft verlaat de bruid haar ouderlijk huis en verhuisd ze naar de woning van haar man. Dit kan onderdeel uitmaken van de bruiloft, maar dat hoeft niet.
Bronnen:
