Trouwblog - Je dagelijkse dosis inspiratie voor je bruiloft

Even voorstellen: Pascal Ancher, 36, project manager bij Cap Gemini, Anna Green, 35, zelfstandig fotograaf.

Wij leerden elkaar kennen via een gemeenschappelijke vriend, in Den Haag, in 2007.  Ik woonde op dat moment met mijn 3 kids, over wie ik co-ouderschap heb, in Voorburg.  Na bijna een jaar hebben we samen een huis gekocht in Den Haag, waar we nu nog steeds wonen.

Een echt aanzoek met door de knieën gaan, diamanten ringen etc. was er niet.   Ik heb hem ooit gezegd dat ik niet met hem zou gaan trouwen, behalve als het op de Fiji eilanden was met mijn voeten in het zand, gekleed in een bikini en kaftan. Pascal was toen we elkaar net kenden met diezelfde vriend naar Thailand gereisd, en wilde daar altijd nog een keer heen met mij. Toen we dat begonnen te plannen hadden we beiden ook het gevoel van “waarom niet op een Thais strand trouwen?” Koh Tao had daarin onze voorkeur.

Koh Tao bleek moeilijker te organiseren dan we dachten. We hebben contact opgenomen met mensen in resorts daar, maar het kwam allemaal nergens op uit. Toen vonden we Jessica, van Thaitheknot.org op Koh Samui. Hoewel zij bereid was om naar Koh Tao te komen, wist zij toch de leukste plekjes op Samui te vinden. Wij hebben zelf een mooi resort geboekt op Koh Samui, het Kanok Buri resort. Wij zullen daar ook trouwen.

Veel dingen regelen:

Jessica heeft ons een lijst gestuurd waarop wij moesten aanvinken wat we wilden. Denk daarbij bv aan bloemen, vervoer, priester, fotograaf, mani en pedicure, parasolletjes, champagne, stoelen, gazebo… Het probleem was alleen dat we geen gasten hebben! Dus het meeste was overbodige luxe.

Uiteindelijk hebben we gekozen opgehaald te worden met een tuktuk, Thaise bloemenslingers, een Schotse priester (met wie we via het net al heel veel contact hebben gehad), een goede fotograaf (zij heeft er 5, in elke prijsklasse 1), champagne op het strand na afloop en verder niet veel. Wel doen wij onze ringen daar in Thailand en hebben we in overleg met Johnny, onze pastoor, onze eigen (Engelse) vows geschreven. Thailand is een land bij uitstek om alles zelf te regelen.

Wij trouwen “voor ons daar”, maar het officiële gedeelte doen wij hier in Nederland. Dat heeft als reden dat het trouwen voor de Thaise wet niks om het lijf heeft. Je zit voor het verkrijgen van de benodigde papieren minimaal een week in Bangkok vast, er gaat heel veel tijd overheen om het te laten vertalen en bij terugkomst in Nederland moet je de boel ook nog laten legaliseren. Met de illusie dus dat je in Nederland nog een poos “niet getrouwd” bent.

Wij doen daarom (en ook voor onze kinderen en ouders) op de dag van vertrek een heel kleine ceremonie in Nederland, waar verder eigenlijk niemand iets vanaf weet. Dezelfde vriend die ons aan elkaar voorstelde, is wethouder in den Haag en zo ook ambtenaar van de burgerlijke stand. Hij trouwt ons dan ook.

De kinderen:

Ze reageerden eerst zoals kinderen dat overal zouden doen (denk ik). “leuk, mag ik nu weer tv kijken?” Gaandeweg kwamen er steeds meer vragen, en toen we ze een keer meenamen naar Schiphol om een China Air vliegtuig te zien opstijgen, de gate van de check-in te vinden etc, waren ze best onder de indruk!

Voetnoot: Pascal en Anna zijn  11 februari  in Nederland voor de wet getrouwd en de 22e trouwen ze voor zich zelf op een strandje op Koh Samui