Dagboek van een aanstaande bruid

Esther gaat in Juni 2009 trouwen met Stijn. Esther vertelt 2 wekelijks een bladzijde uit d’r dagboek/leven richting het ja woord.

Ik ga trouwen!!!! Gisteren heeft Stijn mij ten huwelijk gevraagd. Ik wilde het al zo lang en zo graag. Maar hij had mij verzekerd hoe meer ik er om zou vragen (“zeuren”), hoe minder snel hij mij daadwerkelijk ging vragen. We hadden er het afgelopen jaar meer dan genoeg momenten voor gehad. De vakantie naar Schotland (vorig jaar augustus alweer) was voor mij de juiste plek. Stiekem had ik gehoopt dat hij mij daar ergens zou vragen, maar nee dus.

Dit jaar hadden we meerdere vakantie én pinkpop !!!!! Nog voor we de kaartjes hadden gekocht , riep ik gekscherend; “dan regel ik met Jan een ontmoeting met Dave Grohl en dan vraag ik ten overstaan van iedereen jou ten huwelijk”! Maar Stijn wilde een traditionele weg inslaan; hij zou het moeten vragen en anders zou hij waarschijnlijk toch nee zeggen. Ik had er niet meer aan gedacht, de studie moest af en …hij wilde toch nog niet, hij wordt toch gek van me…Nu blijkt dus achteraf, dat hij al vanaf de dag dat we kaartjes hadden gekocht het idee had om mij dan ten huwelijk te vragen.

Afgelopen zaterdag zijn we de pinkpop-markt, naast het terrein, gaan bezoeken en hebben ik 2 mooie zilveren ringen gekocht. Die ene stond mooier bij mijn kleding, dus die moest ik maar dragen, die ander bewaarde hij wel in zijn portemonnee. (om die andere ring vinger had ik een vriendschapsring om) Halverwege de eind-act van Rage Against The Machine gingen we richting uitgang, om de drukte voor te zijn… De trappen richting uitgang waren zo bezaaid met mensen dat je er niet veilig doorheen kon lopen, dus we moesten wel via de zijkant en dus langs “ons plekje”. Hier hebben we 8 jaar geleden voor het eerst gekust. Stijn en ik stonden wat te zoenen, en hij deed wat vreemd, wat drukker en inniger dan normaal. Ik wilde doorlopen, mede omdat mijn zusje, Maria en onze beste vriend Boris erbij waren. Stijn zei “ik wil nog een ding doen, voordat we gaan” Ik niets vermoedend, oke? Al ging mijn hartje wel wat meer tekeer dan normaal…

dagboek van een bruid

Hij zakte op zijn knieën en vroeg “Lieve Esther wil je met mij trouwen ?” Ondertussen toverde hij de mooie zilveren ring uit broekzak en schoof die in 1 keer zo over de juiste vinger. En ik kon alleen maar “ja, écht? JA !” zeggen.. Ik was helemaal beduusd, moest echt even bijkomen, had het helemaal niet zien aankomen! Nu kan ik alleen nog maar lachen.