&
Bruid: Sanne Nubé 29 jaar
Bruidegom: Marnix Hezemans 34 jaar
Trouwdatum: 10/ 05/ 2008
Aantal gasten: 125 gasten
Locatie: Residence Rhenen
Ontmoeting: Wij hebben elkaar leren kennen tijdens een feestje. Marnix was net aan de kant gezet door zijn toenmalige vriendin en wilde niet alleen op dat feest verschijnen. Aangezien we elkaar via via kenden, werd ik gevraagd om die avond mee te gaan. Nadien hebben we nog 2 hele jaren om elkaar heengedraaid, voordat we een relatie kregen. Na 8 jaar heeft Marnix dan de stoute schoenen aangetrokken en mij ten huwelijk gevraagd.
Het aanzoek: Marnix heeft mij ten huwelijk gevraagd, maar voordat de vraag aan mij gesteld werd, had hij al veel voorwerk gedaan. Eerst langs mijn vader, gewapend met een goede fles wijn, om om mijn hand te vragen. Daarna een romantisch weekend weg geboekt in het Oosten van het land. Op de dag zelf kwam ik 's middags thuis en was Marnix onrustig. Hij zet een mooi muziekje op, loopt op mij af en gaat op zijn knieen. Ik kon het amper geloven en dacht: wat doet hij nu? Toen hij De vraag stelde, heb ik hem zelfs nog gevraagd of dit geen grapje was.... (waarop hij antwoordde: ik zit toch niet dagelijks op 1 knie en stel je De vraag?) Op dat moment realiseerde ik me wat er gaande was en vol overgave heb ik JA gezegd, waarna vele traantjes volgde! Onderweg naar ons romantische weekend hebben we onze ouders en familie op de hoogte gebracht.
Waarom zijn jullie HET PerectWedding stel?: Wij hebben ervoor gekozen om een weekend te genieten van ons huwelijksfeest. Op vrijdag zijn we naar Rhenen gereden. Het chalet zag er ontzettend knus uit, de tuindeuren opengeslagen en overal waren gezellige zithoekjes. Voordat we het wisten stonden de eerste familieleden al op de stoep. Langzamerhand druppelde iedereen binnen. Na het buffet werden Marnix en ik naar voren gevraagd, mijn moeder wilde ons graag toespreken.. Het was een heerlijk begin van ons weekend.
In het chalet ben ik met mijn moeder en zus blijven slapen. De volgende ochtend word ik in de jurk gehesen en ineens staat daar een bruid tranen over mijn wangen, de zenuwen zijn nu echt aanwezig. Maar daarna mag ik dan toch echt naar beneden komen. Stapje voor stapje neem ik de trap en bijna beneden kan iedereen mij in vol ornaat zien. De ooohh’s en aaaah’s hoor ik amper. Ik zie Marnix alleen maar staan, die helemaal volschiet. Ik loop snel op hem af en we kussen elkaar gedag. Marnix is helemaal sprakeloos. Maar ik ook, want hij staat daar in zijn ceremonieel tenue (hij werkt bij de marine en staat daar in uniform). Hij is zo ongelofelijk knap!! Hierna zijn we in de auto gestapt op weg naar Kasteel Amerongen voor de reportage.
En toen was het moment daar voor de ceremonie: Marnix en zijn moeder starten op de muziek (Canon van Pachelbel) en pap en ik wachten op ons moment. Dan komt de cue en we lopen naar binnen, wat een mensen en allemaal aanwezig voor ons! Marnix schiet weer vol en ook ik kan het amper droog houden. En dan het moment dat we de ringen mogen uitwisselen. Hiervoor hebben we Bennie (de bengaalse oehoe) ingeschakeld en na een paar minuten besluit hij te vliegen en kan ik hem opvangen. Overal hoor je oooh en aahhhh. Hij is dan ook echt prachtig! Aan het einde van de ceremonie, wanneer we klaar staan om de zaal te verlaten, neemt de ceremoniemeester het woord en krijgen we te horen dat we weer mogen gaan zitten, want we zijn nog niet klaar. Er wordt een muziekstuk, speciaal voor ons geschreven, aan ons aangeboden en ineens worden twee bekenden van ons aangekondigd op piano en dwarsfluit! Vanaf de eerste noot biggelen de tranen over onze wangen. Wat een ontzettend mooi muziekstuk, sprookjesachtig!! Marnix en ik delen de zakdoek! Ondertussen kan ik ook even de zaal inkijken en zie iedereen ademloos naar de muziek luisteren met her en der een zakdoek in de aanslag!
Na de ceremonie mogen we de taart aansnijden: Marnix krijgt zijn sabel aangeboden en samen snijden we de taart aan. 's Avonds gaan we op weg naar de dinerzaal. Als we dan de zaal binnen komen, worden we voorgesteld als meneer en mevrouw Hezemans en is iedereen opgestaan. Met luid applaus worden we binnen gehaald. Wat een moment! Aan het einde van het diner word ik naar voren gehaald en mag ik mijn boeket gooien. Daarna groeten we iedereen en lopen rustig terug naar het chalet. Daar hebben we het rijk alleen. Er staan verse aardbeien en room klaar tesamen met een fles champagne. De openhaard is aangemaakt en we kruipen saampjes op de bank. We hebben een stapeltje kaarten meegenomen om alvast te kunnen openen en lezen. Wat een lieve woorden en wat een fantastisch weekend!
Hebben jullie nog een advies voor aankomende echtparen:
Ons eerste advies zal zijn om op tijd naar locaties te zoeken. Er is ontzettend veel keus, maar veel gelegenheden zijn al een jaar van tevoren geboekt. Wij hebben eerst een selectie via internet gemaakt en zijn er daarna 3 gaan bezichtigen. Verder is het ontzettend leuk om niet alleen verrast te worden, maar ook je gasten te verrassen. Wij hebben dat gedaan door zelf uitnodigingen te maken en de uil de ringen te laten aanvliegen.
Doordat we er een weekend van gemaakt hebben, hebben we een heel dierbare groep familie en vrienden om ons heen gehad om samen naar de grote dag toe te leven. De dag na ons huwelijk hebben we met zijn allen ontbeten. Op die manier kun je nog ruimschoots nagenieten van alle indrukken van de vorige dag! Als laatste nog een advies: laat je niet beinvloeden door de wens of mening van anderen, het is jullie dag!
Deze PerfectWedding heeft: 0 Stemmen
Klik op de foto's om ze in het groot te zien!
|
Prachtig dat Bennie de ringen kwam brengen!
Groetjes van Lara